×××غمناک ترین شب×××
 

بعد از شش سال بلاخره امروز رسیدم به عشقم

 

پست ثابت 

 پنجشنبه یکم آبان ۱۳۹۳ | 11:59  | مجتبی دولت آبادي |  

 

تقدیم به همسرم

 

 

و دوست عزیزم محمود

 

 اولین سالیه که روز پدر رو در کنار پدرشون نیستن.....

....

 

هیس!


یواش تر خوشحالی کنید!


شاید کسی پدر نداشته باشد...


اینقد این طلای با ارزش را به رخ نکشید!


قدرشو بدونید...از کنارش بودن لذت ببرید.


دستهاشو بو کنید؛ ساعتها نگاش کنید.


پدر هدیه نمیخواهد؛ پدر خودش هدیه اس.


از دستش ندید! براش وقت بزارید...


خیلی ها حسرت دوباره شنیدن صدای پدرشونو دارن.

.
فقط یواش تر!


شاید کسی دلش برای پدرش تنگ شده باشه...

 

 یکشنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 0:22  | مجتبی دولت آبادي |  

نگاه می کنم از غم به غم که بیشتر است

به خیسی چمدانی که عازم سفر است

من از نگاه کلاغی که رفت فهمیدم

که سرنوشت درختان باغمان تبر است

به هر رگی که زدی و زدم به حسّ جنون

به بچّه ای که توام! در میان جاری خون

به آخرین فریادی که توی حنجره است

صدای پای تگرگی که پشت پنجره است

به خواب رفتن تو روی تخت یک نفره

به خوردن ِ دمپایی بر آخرین حشره

به «هرگز»ت که سؤالی شد و نوشت: «کدام؟»

به دست های تو در آخرین تشنّج هام

به گریه کردن یک مرد آنور ِ گوشی

به شعر خواندن ِ تا صبح بی هماغوشی

به بوسه های تو در خواب احتمالی من

به فیلم های ندیده، به مبل خالی من

به لذت رؤیایت که بر تن ِ کفی ام...

به خستگی تو از حرف های فلسفی ام

به گریه در وسط ِ شعرهایی از «سعدی»

به چای خوردن تو پیش آدم بعدی

قسم به اینهمه که در سَرم مُدام شده

قسم به من! به همین شاعر تمام شده

قسم به این شب و این شعرهای خط خطی ام

دوباره برمی گردم به شهر لعنتی ام

به بحث علمی بی مزّه ام در ِ گوشت

دوباره برمی گردم به امن ِ آغوشت

به آخرین رؤیامان، به قبل کابوس ِ ...

دوباره برمی گردم، به آخرین بوسه!

 دوشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۴ | 10:34  | مجتبی دولت آبادي |  

مادرم روزت مبارک

 

 پنجشنبه بیستم فروردین ۱۳۹۴ | 21:31  | مجتبی دولت آبادي |  

دمي بيا ز من خسته نيز حال بپرس


چه ديده اي از اين قلب پر ملال بپرس


مپرس از چه به صحراي غم کشيده شدي


ز شهر چشم فريبنده اش سؤال بپرس


مپرس در به دري از چه قسمت ما شد


صبا حکايت مارا از آن غزال بپرس


به گرد شمع چه خوش مي سرود پروانه


ز بال سوخته پايان شرح حال بپرس


از آن گياه که رويد ز خاک ما اي دوست


حديث عشق تو بعد از هزار سال بپرس


بسوختيم چو مي گفت دولت آبادي


دمي بيا زمن خسته نيز حال بپرس

 

عبدالرضا(جواد) دولت آبادي

 سه شنبه هفتم بهمن ۱۳۹۳ | 12:59  | مجتبی دولت آبادي |  

 

 فدای انگشتان پدرم....

daff81f93002ad48c3bd8a236fc584e7b18fe5199734912bddfde66881101482.jpg

مرتضی دولت آبادی(جانفزا)

 دوشنبه یکم دی ۱۳۹۳ | 23:47  | مجتبی دولت آبادي |  

آدما اشتباه میکنن دنبال خوشبختی میگردن،

 خوشبختی پیدا کردنی نیست ، خوشبختی ساختنی ست ...

 یکشنبه دوم آذر ۱۳۹۳ | 22:51  | مجتبی دولت آبادي |  

پشت دیوار همین کوچــه به دارم بزنید

من که رفتم بنشینید و ... هوارم بزنید

باد هم آگهـــی مرگ مرا خواهد برد

بنویسید که: "بد بودم" و جارم بزنید

من از آیین شما سیر شدم ... سیر شدم

پنجـــه در هر چه کـه من واهمه دارم بزنید

دست هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟!

خبـــر مرگ مرا طعنــــه به یــــارم بزنید

آی! آنها! که به بی برگی من می خندید!

مرد باشید و ... بیایید ... و ... کنارم بزنید

 دوشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۹۳ | 17:26  | مجتبی دولت آبادي |  

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست 

می رسم با تو به خانه از خیابانی که نیست 

 

می نشینی رو به رویم  خستگی در میکنی 

چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست 

 

باز میخندی و می پرسی که حالت بهتر است ؟

باز میخندم که خیلی ، گرچه می دانی که نیست

 

شعر میخوانم برایت واژه ها گل میکنند ،

یاس و مریم می گذرام توی گلدانی که نیست

 

چشم میدوزم به چشمت  می شود آیا کمی

دستهایم را بگیری بین دستانی که نیست ؟

 

وقت رفتن می شود  با بغض می گویم نرو

پشت پایت اشک می ریزم در ایوانی که نیست

 

می روی و خانه لبریز از نبودت میشود ،

باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست

 دوشنبه چهاردهم مهر ۱۳۹۳ | 21:47  | مجتبی دولت آبادي |  

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی


ولی با خفت و خواری پی شبنم نمیگردم

 

***

رفت؟ به سلامت

 

من خدا نیستم بگویم: صد بار اگر  توبه شکستی باز ای

 

آنکه رفت به حرمت انچه با خود برد

 

 

حق بازگشت ندارد

 پنجشنبه دهم مهر ۱۳۹۳ | 13:30  | مجتبی دولت آبادي |  

لطفا دکتر  


پای نسخه ام بنویس



"ملاقات ممنوع "



بگذار تنهاییم



دلیل پزشکی داشته باشد

 چهارشنبه دوم مهر ۱۳۹۳ | 21:53  | مجتبی دولت آبادي |  

غزلی دیگر از پدرم..........

 

وداع

دوباره فـصل غـم آمـد پدید ، گریـه کنیم

چه زود وقـت جـدایی رسید، گـریه کـنیم

 

به لحظه های خوش رفته ، حرف نیمه تمام

بـرای خـاطـر دل ، حاضـرید گـریه کـنیم؟

 

کـسی نبــایـد از ایـن راز بــا خـبـر بــاشـد

بدون اشک و به طرح جـدید  گـریـه کنیم

 

زشرم شبـنم چشـم تـو کــاش می شــد باز

شبـیـه ابــر بهـــاری شـدید گـریـــه کنیـم

 

گـذشته آن چه میان من و تو بوده و بـغض

گرفته فرصت گفت و شنید ، گریه کنـیـم

 

صدای پای وداع است ایــن کـه مـی آیـد

صدای رفتن عشـق و امـیـد ، گـریـه کنـیم

 

بـرای خـنــده بگـیـریم مـجـلـس تـرحیـم

صلاح نیست ، ولی روز عید ، گریه کنـیم

 

تـمـام بـــاغ پـر از عـطـــر آشـنـایـی بـود

کجاست سوسن و یـاس سفید گـریه کنیم

 

شروع شـادي مــا زيــر سـايه ي شمشــاد

و خـتم مجلـس او زيـر بـيد، گريـه كنـيم

 

مرتضی دولت آبادی(جانفزا)

 شنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۳ | 19:17  | مجتبی دولت آبادي |  

رويا

روز و شب فكــر مي كند مـردي، از درخـت گـنـــاه مـي افــتد

دارد ا نـگـــار خـواب مــي بـيـند در سـفـيد وسـيـاه مـي افــتـد

 

اوكلنجــار مي رود با خود مثل روديكه درخودش جـاري ست

بــا خـودش حرف مي زند گــاهـي سرو كارش به آه مـي افـتـد

 

راسـتي كيـسـت ايـن كه مي آيد از خــيابان ســبز خاطـره هـا ؟

چـه دل ا نـگيز مي شـود وقـتي چـشـم در چــشم مـاه مـي افـتـد

 

هر دو آرام،ساكت ومبهوت در خم كوچه اي كه بن بست است

بايد از جاي خود تـكـان نخـورد ، كوچـه ا مـا بـه راه مـي افـتـد

 

سـايـه اي مـي گــريـزد و دسـتي مـثـل بـــال كـبـوتـري عـاشـق

نــرم وآرام  نــاگـهـان  روي شــــانـه ي بـي پـنـــاه مـي افــتــد

  

با خودش روز قبل زمزمه كرد ، من فقط با تو زنـده مي مانـم

پـس چـرا حـرف هاي او ا مـروز از زبـان در نگـاه مي افـتد؟

 

بـر زبانـش نـمـي رود حرفـي يــا كـلامـي كـه دلـربــا بـاشـد

نقشي از بهترين طراوت عشـق روي آن بوســه گـاه مي افـتـد

 

سايه ها قاه قاه مي خـندند! موجي از گفـت وگـوي نـا مفهوم

صحبت از ايـن كـه بـاز هـم مـردي در كمـند گنــاه مي افـتد

 

طرحي از نقشه هاي شيطاني،عـكسي از دشنـه هاي نـا مـردي

شَبَـحي از شغـاد و لبـخندش ، رستـم آيـا بـه چــاه مي افـتـد؟

 

مرد احـســاس مي كند نـاگـاه يك نـفـر بر صلـيب مي ميـرد

اين خود اوسـت  يـا كسي ديگـر ؟ مرگ در اشتـباه مي افـتد!

 

خانه اي سردو شاعري خاموش ،شعـري از او به جاي مي ماند

واژه هـايي كه خـوب خوا نا نيسـت،اتفـاق است گاه مي افتـد

 

 جمعه بیست و هشتم شهریور ۱۳۹۳ | 12:52  | مجتبی دولت آبادي |  

نه حوصلـــه ی دوســـت داشتــن دارم

نه می خواهـــــــم کسـی دوستـــــــــم داشتـه باشد

ایـن روزهـــا ســـــَــــردم ...

مثـل  , مثـل بهمـــن

مثـل زمستــــ ـــــان

احســــــاسـم یـخ زده

آرزوهـــــــــایـم قندیــــل بستــه

امیــــــدم زیــر بهمــن ِ ســرد ِ احســاساتم دفــــــــن شـده

نه به آمـــــدن ی دل خوشــم و نه از رفتـــــن ی غمگیــن

ایـن روزهـــا پــُر از سکـــــــــوتـم....

 یکشنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۹۳ | 2:1  | مجتبی دولت آبادي |  

فریاد که بال این کبوتر بسته است                                                

دل بسته ی پرواز ولی پر بسته است    

                                                            عبد الرضا(جواد) دولت ابادی    

 

       

صد پنجره ی رو به پریدن پیداست                                                  

افسوس که هم پنجره هم در بسته است                                       

 

مرتضی دولت آبادی (جان فزا)

 

 

 ای عشق دل مرا هوایی کردی      

  این سنگ-ببین-بار سفر بر بسته است

                                               حسین شنوایی (شهاب)

 

گفتی ته بن بست به راهی باز است  

صد حیف که سر چشمه ی باور بسته است

                           سمیه اکبری 

 

       ازگفتن عشق و بال و پرواز چه سود                                                

       وقتی که تمام حرف ها سربسته است                                                   

                                  رصا فرامرزی (ساحل)                                

 

     در باور باغ دل خوشی ممکن نیست                                                

     تا راه ورود بر صنوبر بسته است                                                                                    

                              علی اصغر اقتداری(حرمان)    

                           

     راهی نبرد کسی به راز دل من                                                      

     این باغ دری داشت که دیگر بسته است                                      

                                جواد جعفری نسب (آیینه)    

                                                                 

نه این همه بسته جان من بسته به ماست                                    

من  معتقدم که راه  باور بسته  است                                                

                                      حسن دلبری(سامان)                          

 

این بار نشد که دل زیاران ببری                                                      

چون قافیه بر تو ای برادر بسته است !!                                          

 

                          مرتضی دولت آبادی (جان فزا)                                       

       

 جمعه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۳ | 15:45  | مجتبی دولت آبادي |  

انگار من پشت میزِ کافه‌ای در حال خواندن شعری بوده‌ام

و تو در آن سوی میز،

سر بر دستانت گذاشته، گوش می‌کرده‌ای...

شکرِ کدام شعرِ عاشقانه را به فنجانت بریزم،

که جور دربیاید با چشم‌های شکلاتیِ تو؟

معنای پنهان شده در گات‌های زرتشت

که زاینده‌رود از شانه‌ات می‌گذرد!

تنها تو می‌توانی بزرگترین آرزوی مرا

در عکسی به کوچکیِ یک قوطی کبریت

خلاصه کنی!


وقتی گونه‌ات را بر ساعدت تکیه می‌دهی

باران از راست به چپ می‌بارد،

خورشید از چپ به راست طلوع می‌کند

و خطِ فارسی از پایین به بالا نوشته می‌شود...

و من گم می‌کنم دستِ چپ و راستم را

وقتی تو - در عکسی حتی-

کهرباهای دوگانه‌ی چشمانت را به من می‌دوزی!


می‌توانم به احترامِ نگاهت نظمِ جهان را به هم بزنم!

بنویسم!

بالا

به

پایین

از

را

فارسی

می‌توانم

می‌توانم باران را وادار کنم افقی ببارد

و به خورشید فرمان بدهم از چپ به راست طلوع کند

تا تو دوباره همه چیز را عادی ببینی!

همه چیز را به جز من

که دیوانه‌وار در حال زیر و رو کردن جهانم برای تو

و هرگز به چشمت نمی‌آیم!

یغما گلرویی

 

 جمعه چهاردهم شهریور ۱۳۹۳ | 15:22  | مجتبی دولت آبادي |  

روز مرگم، هر که شیون کند از دور و برم دور کنید


همه را مســــت و خراب از مــــی انــــگور کنیـــــد

 

مزد غـسـال مرا سیــــر شــــرابــــــش بدهید


مست مست از همه جا حـــال خرابش بدهید

 

بر مزارم مــگــذاریــد بـیـــاید واعــــــظ


پـیــر میخانه بخواند غــزلــی از حــــافـــظ

 

جای تلقــیـن به بالای سرم دف بـــزنیـــد


شاهدک رقص کند جمله شما کـــف بزنید

 

روز مرگــم وسط سینه من چـــاک زنیـد


اندرون دل مــن یک قـلمه تـاک زنـیـــــــد

 

روی قــبـــرم بنویـسیــد وفــــادار برفـــت


آن جگر سوخته خسته از این دار برفــــت

 سه شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۳ | 21:59  | مجتبی دولت آبادي |  

قدم می زنی در هوای عروسک


وگوش ات پر است از صدای عروسک


در آفاق باران و ابر و کبوتر


پر از ابر شد ماجرای عروسک


در این حلقه بنشین تماشا کن اینک

 

میان پرده ی اشک های عروسک


پر از انتظار است چشمان سردش


که:" باز آید آیا خدای عروسک؟"


خدا آفرینشگر نقش عشق است


بزن طرحی از روشنای عروسک


بیا صحنه را پر کن از نور وحرکت


که سرد است بی تو هوای عروس


از این نقش تا نقش دیگر سکوت است


به مس شد بدل کیمیای عروسک

 سه شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۳ | 21:25  | مجتبی دولت آبادي |  

اشکی که به پلک مرد می آویزد


قانون غرور را بر هم می ریزد

 چهارشنبه هشتم مرداد ۱۳۹۳ | 23:28  | مجتبی دولت آبادي |  

و شاید سال ها بعد . . .

بی تفاوت از کنار هم بگذریم و . . .

در دل بگوییم : . . .

آن غریبه ! چقدر شبیه خاطراتم بود ! . . . 

 پنجشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۳ | 22:6  | مجتبی دولت آبادي |  

حیف مـوهای پر کلاغی نیست ،

روسری دور آن قفس بکشد


جز من و تو کسی که اینجا نیست

بگذار آسمان نفس بکشد!

اهــل سیگار نیستم امــا

بگذار این مسافـــر خسته


نخ پیراهن تو را گاهی

بعد چای، از سر هوس بکشد !!

و خدا در مدار لبهایت

، خال را آفرید چون می خواست


مرز دنیـــای کوچک من را

، کمتر از دانـــه عدس بکشد

دهنِ فکرم از تو آب افتاد

مثل لیموی ترش می مانی


کاش نقاشـــی تو را از نو

، بار دیگر خدا (((ملس )))بکشد

"
این دغل دوستان که می بینی"

، عاشقت نیستند، می ترسم


دست این روزگار عاشق کش ،

گِــــرد شیرینی ات مگس بکشد

ارث ما شاعران که قابل نیست

ای رفیقان وصیتم این است


نفـس آخــــر مــــرا دم مــــرگ

بگذارید همنفس بکشد

 دوشنبه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۳ | 9:33  | مجتبی دولت آبادي |  

پروانه گفت نازنین!

دلم تو را می خواند.این جا دیوار های دور و برم

با من مهربانند...

غریبگی نمی کنند.این ها مرا در میان گرفته اند.

بیزارم از سایه های هولناکی که

مرا از خود می رانند.

خیال میکنم در تدارک نقشه ای هستند...

می خواهند مرا در آغوش نشناسی بیندازند

که چون نسناس می خواهد مرا فرو بلعد.....

(هادی و پروانه)

 

 دوشنبه نوزدهم خرداد ۱۳۹۳ | 0:6  | مجتبی دولت آبادي |  

((تانگوی تک نفره))

در عروسی تو خواهم رقصید


اگر چه ناشیانه،


حتی اگر چشمانم


دو پنجره باشند


رو به رگبارهای پاییزی چمخاله...


وقتی تو در جامه ی سپیدت


سیگار از دهانِ مردانِ مجلس بی اندازی


و درزِ پرده های خانه


به حجره های شهر فرنگی بدل شود


که فرشتگان


برای تماشا کردنت


پشت آنها صف می کِشند،


من هم میان میهمانان خواهم بود


با هزار قمریِ سر بریده در نگاهم...


آینه ای که تو در آن بنگری


هرگز نمی شکند


و ماشینی

که به شادباشِ عروس شدنت بوق بزند،


به دره نخواهد افتاد...


عروس افسون گری که شانه هایت


نصف النهارِ جهان را تعیین می کنند!


آن شب مقابل چشمانت


تانگویی تک نفره خواهم رقصید


با باران...


(یغما گلرویی)

 یکشنبه چهارم خرداد ۱۳۹۳ | 14:27  | مجتبی دولت آبادي |  

بزرگ شده ام دیگر و میتوانم از پس

اشک هایم بر بیایم، 


وقتی گربه ای زیر ماشین میرود

وقتی خبر مرگ دوستی می آید،

 
وقتی به خاطرات کودکی می اندیشم..


.میتوانم کنترل کنم حواس پنج گانه ام را.


و هنگامی که به کسی دروغ میگویم 


میتوانم نگذارم صدایم بلرزد یا گلویم بگیرد...


بزرگ شده ام و دیگر به وقت خواندن شعر تپق نمیزنم

و قطره های عرق پیشانی ام را نمیپوشاند...

دیگر هر حرفی را باور نمیکنم.از هر چیزی،

هر کسی برای خودم بتی نمی سازم

و آنقدر قوی شده ام که چشم در چشم مفتش بگویم :

چیزی را امضا نمیکنم(!)

بزرگ شده ام اما شنیدن نامت کافی ست

برای اینکه
به همان پسرک خجالتی بدل شوم

که دلِ دادن گل سرخی را به تو نداشت

و دست هایش هنگام سخن گفتن با تو چنان میلرزید

که به گمانم تو را به خنده می انداخت.

بزرگ شده ام و محکم قدم برمیدارم در زندگی

اما وقتی نام تو در میان باشد

پشت پا میخورم از خودم

و بر سنگ فرش های خیابان میغلتم...!

((استاد یغما))

 یکشنبه چهارم خرداد ۱۳۹۳ | 14:18  | مجتبی دولت آبادي |  

تو را به سبک خودم دوست دارم !

من دنباله روی عشق دیگران نیستم ...

من برای تو نمی میرم تا لباس عزا تنت کنم ، نه !!

این دوست داشتنی احمقانه خواهد بود ...

برایت زنده بمانم بهتر است ...

هیچکس تو را مثل " من " دوست ندارد !

پس تو را مثل " من " دوست خواهم داشت ..

تو مجبور نیستی شعرهایم را دوست داشته باشی !

مجبور نیستی دعوا نکنی !!

مجبور نیستی همیشه لبخند بزنی !!!

مجبور نیستی که خودت را مجبور کنی مرا دوست داشته باشی 

من دوست داشتنم را به تو ثابت نمی کنم ...

همیشه حرف هایت را نمی پذیرم

قول نمی دهم هیچوقت فراموشی نگیرم

من حتی قول نمی دهم که هیچوقت روز تولدت را از یاد نبرم

تو مجبور نیستی باور کنی !!

اما باور نکردن تو از دوست داشتن من نمی کاهد ...

این سبک من است !

و فقط من هستم که میتواند اینگونه تورا دوست داشته باشد ...


من تو را به سبکی خاص ،

به سبک خودم دوست دارم ..

 جمعه دوم خرداد ۱۳۹۳ | 14:23  | مجتبی دولت آبادي |  

 

بگو ..


یک بار هم تو بگو دوستت دارم


نترس...


من اسمان را نگه داشتم که به زمین نیاید....!!

 سه شنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۳ | 13:32  | مجتبی دولت آبادي |  

نعرتو بذار تو‌ بارون‌ و

بشکن رد شو حتی قانونو

دل نبند که تش تلخیه

میشی‌ مثل من نفس تخلیه

با دستات ، همیشه خسته رو تنت

رو زخماتم نمک وابسته بودنه

ترجیح میدی جای اینکه نقشه بچینی

واسه بعد زندگیتو توی لحظه ببینی‌

 سه شنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۳ | 12:51  | مجتبی دولت آبادي |  


من صادقانه روز تولدم بغض میکنم

وقتی تو اینچنین کودکانه شاد و سرخوشی

وقتی پر از زندگیو شوق رویشی

از هرچه کادو و تبریکو کیک…متنفرم

 سه شنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۳ | 0:53  | مجتبی دولت آبادي |  

گریه نمی کنم نه اینکه سنگم

گریه غرورم رو به هم می زنه

مرد برای هضم دلتنگی هاش

گریه نمی کنه ، قدم می زنه

گریه نمی کنم ، نه اینکه خوبم

نه اینکه دردی نیست ، نه اینکه شادم

یک اتفاق نصفه نیمه ام که

یهو میون زندگی افتادم

یک ماجرای تلخ ناگزیرم

یک کهکشونم ولی بی ستاره

یک قهوه که هرچی شکر بریزی

بازم همون تلخی ناب رو داره

اگر یکی باشه من رو بفهمه

براش غرورم رو به هم می زنم

گریه که سهله ، زیر چتر شونش

تا آخر دنیا قدم می زنم

 جمعه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۲ | 20:43  | مجتبی دولت آبادي |  

ارشد قبول شدم 


تا اطلاع ثانوی سربازی تعطیلههههههههههه

:D


 شنبه هجدهم آبان ۱۳۹۲ | 22:23  | مجتبی دولت آبادي |